در مال غير ] و شرعا اشاره است به آيه شريفه مذكور . قوله : فلا يعمل بها : ضمير در [ بها ] به رواية سيف راجع است . قوله : و ان كانت صحيحة : ضمير در [ كانت ] به روايت سيف عود مىكند . قوله : فلذلك اطرحها الاصحاب : مشار اليه [ ذلك ] منافى بودن روايت با اصل است و ضمير مؤنث در [ اطرحها ] بروايت سيف راجع است . قوله : جريا على قاعدته : كلمه [ جريا ] منصوب است تا مفعول له باشد براى [ لم يطرحها ] كه از مضمون كلام استفاده مىشود و ضمير در [ قاعدته ] به شيخ عود مىكند . قوله : فان عيّن له مهرا : ضمير در [ عيّن ] به مولى و در [ له ] به عبد راجع است . قوله : تعيّن : ضمير مستتر به مهر راجعست . قوله : و ليس له تخطيه : ضمير در [ له ] به عبد راجع بوده و ضمير مجرورى در [ تخطيه ] به مهر معيّن راجعست . قوله : و ان اطلق : ضمير مستتر بمولى عود مىكند . قوله : انصرف الى مهر المثل : ضمير مستتر در [ انصرف ] به مهر راجعست . و مقصود اين است كه با هرزنى ازدواج نمود حق ندارد مهريه او را بيش از مهر المثل وى قرار دهد چنانچه در فرض تعيين نمىتوانست از مهر المسمّى و مبلغى كه مولى معيّن نموده بود تجاوز كند